LSE: Εταίρος επί τιμή ο Κώστας Σημίτης

O τίτλος του Εταίρου Επί Τιμή απονεμήθηκε από το London School of Economics and Political Science (LSE) στον πρώην πρωθυπουργό, Κώστα Σημίτη, σε ειδική εκδήλωση στην Αθήνα. Όπως επισημαίνεται σε σχετική ανακοίνωση του βρετανικού πανεπιστημίου, κατά τη διάρκεια της θητείας του πρώην πρωθυπουργού, που είναι απόφοιτος του LSE, υλοποιήθηκε ένα ευρύ σχέδιο εκσυγχρονισμού, ενώ η Ελλάδα υιοθέτησε το ευρώ. Ο Κώστας Σημίτης δεν τιμήθηκε, όμως, μόνο για αυτό, αλλά για τη συνολική προσφορά του στην κοινωνία.

Αναγνωρίζεται ως ένας Ευρωπαίος ηγέτης, σοβαρός και μεταρρυθμιστής, με αναμφισβήτητη προσωπική ακεραιότητα. Αλλά και ως ένας ‘πιστός’ απόφοιτος, μακροχρόνιος υποστηρικτής του LSE και του συλλόγου αποφοίτων στην Ελλάδα. Άλλωστε υπό την αιγίδα του δημιουργήθηκε το κληροδότημα για την Έδρα Ελευθέριος Βενιζέλος στις Σύγχρονες Ελληνικές Σπουδές στο LSE.

O τίτλος του Εταίρου Επί Τιμή απονέμεται σε περιπτώσεις εξαιρετικής προσφοράς στην κοινότητα του LSE. Στο παρελθόν τον έχουν λάβει προσωπικότητες όπως ο Λόρδος Μπέβεριντζ, ο Καρλ Πόπερ, ο Άρθουρ Λιούις, ο Αμάρτυα Σεν και ο Φρίντριχ Χάγιεκ.

Ο καθηγητής Κέβιν Φέδερστοουν, διευθυντής του Ελληνικού Παρατηρητηρίου του LSE αφού υπογράμμισε την πολύ ιδιαίτερη σχέση του LSE με την Ελλάδα, υπογράμμισε ότι «ο Κώστας Σημίτης χαίρει μεγάλης εκτίμησης για τα επιτεύγματά του, τόσο στην Ελλάδα όσο και διεθνώς, και το LSE δικαίως είναι υπερήφανο που αποτελεί μέρος της ευρύτερης κοινότητάς μας».

«Τιμή μου να βραβεύομαι από ένα από τα κορυφαία ακαδημαϊκά ιδρύματα στον κόσμο» ανέφερε ο πρώην πρωθυπουργός και περιέγραψε πόσο βαθιά οι σπουδές στο LSE επηρέασαν την πολιτική σκέψη και το όραμά του.

Με σαφώς λιγότερο σημαντικό αποτύπωμα αλλά ίσως ακόμα πιο παλιά, είναι η σχέση του Κώστα Σημίτη με τη Βιομηχανική Επιθεώρηση, η σημερινή εκδοχή της οποίας (Οικονομική Επιθεώρηση) θα γιορτάσει τα 90 χρόνια της. Στο τεύχος εορτασμού των 85 χρόνων, ο Κώστας Σημίτης είχε αποστείλει το ακόλουθο κείμενο, το οποίο δημοσιεύθηκε στο τεύχος Μαρτίου 2019 της Οικονομικής Επιθεώρησης:

“Στα εφηβικά μου χρόνια, στο οικογενειακό μας σπίτι, ξεφύλλισα για πρώτη φορά τη «Βιομηχανική Επιθεώρηση», καθώς ο πατέρας μου ήταν τακτικός της αναγνώστης. Περίεργος και φιλαναγνώστης εγώ, θυμάμαι ότι απορροφήθηκα από ένα άρθρο που αξιολογούσε την αξιοποίηση της αμερικανικής βοήθειας. Ήταν η εποχή εκβιομηχάνισης της Ελλάδας – εκείνη την περίοδο ιδρύθηκαν οι εμβληματικές βιομηχανίες του «Ηρακλή», ΒΙΑΜΥΛ, «Πειραική-Πατραική», ΕΤΜΑ, Πιλ-Πουλ, ΕΛΑΙΣ κ.α. – στη συνέχεια εν πολλοίς του σχεδίου Μάρσαλ και στο άρθρο αντανακλάστηκαν οι προβληματισμοί της εποχής.

Στα μετέπειτα χρόνια εξακολούθησα να διαβάζω τη «Βιομηχανική Επιθεώρηση», που καταρχάς απευθυνόταν στην αστική-μεγαλοαστική ελίτ της ελληνικής κοινωνίας. Όμως μου άρεσε η ύλη του περιοδικού, διότι ενημερωνόμουν για την πορεία της ελληνικής οικονομίας – ένα θέμα που ανέκαθεν μου κινούσε το ενδιαφέρον. Επίσης διότι πάντα είχε ανταποκρίσεις απ΄την Αγγλία – κάποτε είχε κι ένα πολυσέλιδο αγγλόφωνο ένθετο. Ακόμη διότι προσέφερε κριτική βιβλίων. Και τέλος, διότι είχε μια στήλη απ΄όπου μάθαινα διάφορα περίεργα νέα για τις τεχνολογικές προόδους – όπως την αξιοποίηση της τηλεόρασης στον τομέα της υγείας και δη στις εγχειρήσεις! Επ΄αυτού θυμάμαι ιδιαίτερα ένα σλόγκαν (μάλλον προερχόταν από διαφήμιση): «όπου φθάνει ο ηλεκτρισμός, έρχεται ο πολιτισμός»!

Η υπόθεση της βιομηχανικής ανασυγκρότησης της Ελλάδας εξάλλου, υπήρξε μεγάλη ιστορία στη μεταπολεμική περίοδο της χώρας, καθώς ανταποκρινόταν στις ανάγκες: ζήτησης βιομηχανικών προϊόντων χαμηλότερου κόστους από τα εισαγόμενα, κατάρτισης ενός εξειδικευμένου εργατικού προσωπικού και καταπολέμησης της ανεργίας. Η «Βιομηχανική Επιθεώρηση» επομένως «κούμπωσε» στη συγκυρία των εθνικών προτεραιοτήτων, ενώ χάρη στον λόγιο και εξωστρεφή χαρακτήρα της κρατούσε την επαφή και με τις διεθνείς εξελίξεις.

Στο πέρασμα των χρόνων, η «Βιομηχανική» ακολουθώντας τον ρου των εξελίξεων έγινε «Οικονομική Επιθεώρηση». Πρωτοπόρο περιοδικό στην εποχή του είχε εγκαινιάσει τη συνεργασία με τους «Financial Times» – σήμερα έχει τη συνεργασία με το «Economist». Στην ύλη του αποτυπώνονται όλες οι εκφράσεις του ελληνικού «επιχειρείν» (από τη ναυτιλία ως την έρευνα), αλλά και τα παγκόσμια ζητήματα (όπως είναι η κλιματική αλλαγή και η 4η βιομηχανική επανάσταση) που πρέπει να αλλάξουν την οπτική μας, τη νοοτροπία μας, επομένως και την επιχειρηματική μας παρέμβαση.

Σήμερα αισθάνομαι ότι μεγαλώσαμε μαζί! Αυτονόητη ευχή μου είναι να συνεχίσει την πορεία της στο χρόνο, κρατώντας πάντα τον νεανικό της ενθουσιασμό, την πολυφωνία της και την εξωστρέφειά της”.