Ο MYTILINEOS ‘προσπέρασε’ τον ΟΤΕ

Σε αναβάθμιση της πιστοληπτικής αξιολόγησης της MYTILINEOS προχώρησε η S&P, φέρνοντάς την στο BB+, ένα μόλις σκαλοπάτι πριν την επενδυτική βαθμίδα. Πρόκειται σίγουρα για μια σημαντική θετική εξέλιξη για τον όμιλο, που όμως ‘γιόρτασε’ μια μέρα νωρίτερα ένα ακόμα σημαντικότερο γεγονός σε συμβολικό επίπεδο: Ξεπέρασε τον ΟΤΕ σε κεφαλαιοποίηση, μετά τη σημαντική άνοδο της τιμής της μετοχής το προηγούμενο διάστημα. Η αξία του ΟΤΕ διαμορφώνεται περί τα 5,375 δισ. ευρώ, ενώ της MYTILINEOS περί τα 5,386 δισ. ευρώ.

Ο όμιλος απέκτησε τη σημερινή του μορφή το 2017, με τη συγχώνευση της MYTILINEOS – ΟΜΙΛΟΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ, με τις βασικές θυγατρικές της ΜΕΤΚΑ, PROTERGIA και Αλουμίνιον της Ελλάδος. Είχαν προηγηθεί το 2005 η εξαγορά της Αλουμίνιο, ενός εκ των μεγαλύτερων πλήρως καθετοποιημένων παραγωγών αλουμίνας και αλουμινίου στην Ευρώπη, το 2002 η είσοδος στο χώρο της παραγωγής και εµπορίας ηλεκτρικής ενέργειας, με ένα εκτεταµένο πρόγραµµα επενδύσεων, το 1998 η εξαγορά του πλειοψηφικού πακέτου της ΜΕΤΚΑ, μεγαλύτερου μεταλλοκατασκευαστικού συγκροτήµατος της Ελλάδας και το 1995 η είσοδος στο χρηματιστήριο.

Κι όλα αυτά δεν είναι παρά η 35ετης πορεία της επιχείρησης με τη μορφή της MYTILINEOS. Προηγείται η διαδρομή μιας οικογενειακής βιοτεχνίας μεταλλουργίας, με έδρα τον Πειραιά και ρίζες που φτάνουν μέχρι το 1908. Την ιστορία αυτή, μαζί με εκείνες πολλών άλλων ελληνικών επιχειρήσεων παρουσιάζει ο συλλογικός τόμος «Ελληνικές επιχειρήσεις από τον 20ό στον 21ο αιώνα – πρόσωπα και δραστηριότητες», με κείμενα από τους Μαργαρίτα Δρίτσα (εισαγωγή), Γεωργία Μ. Πανσεληνά, Αργυρώ Αγγελοπούλου, Λένα Μπενέκη και Αντώνη Δ. Παπαγιαννίδη. Η ανανεωμένη πλούσια τέταρτη έκδοση του βιβλίου παρουσιάζει διεξοδικά την ίδρυση, την πορεία και την εξέλιξη ισχυρών ελληνικών επιχειρήσεων, ιδιωτικών και του ευρύτερου δημόσιου τομέα, καλύπτοντας σχεδόν το σύνολο των κλάδων της οικονομίας. Περιλαμβάνει, επίσης, το ιστορικό του Ελληνικού Λογοτεχνικού και Ιστορικού Αρχείου (ΕΛΙΑ), το οποίο χρόνια τώρα προσπαθεί να διαφυλάξει την ιστορική μνήμη μέσα από τη διάσωση επιχειρηματικών (και όχι μόνο) αρχειακών συλλογών.

Το υλικό για τη συγγραφή των κειμένων προέρχεται από τρεις βασικές πηγές: δύο από αυτές ήταν τα αρχεία επιχειρήσεων οι οποίες διαθέτουν τέτοια τεκμήρια, καθώς και συνεντεύξεις που οι επικεφαλής τους παραχώρησαν στους συγγραφείς των κειμένων. Το «Μέγα Ελληνικόν Βιογραφικόν Λεξικόν», το Αρχείο Βοβολίνη και οι σελίδες της «Οικονομικής Βιομηχανικής Επιθεώρησης» συνθέσαν την τρίτη και σημαντικότερη πηγή στοιχείων, ενώ χρησιμοποιήθηκαν δημοσιεύματα του πολιτικού και οικονομικού Τύπου.