“Όλοι πρέπει να βοηθήσουμε”

«Δώδεκα χρόνια ο άνδρας μου ήταν άρρωστος κι όποτε έπαιρνα τηλέφωνο, έτρεμα με τα ασθενοφόρα. Ένα χάλασε μέσα στο δρόμο. Έπαιρνα ταξί και η σύνταξη δεν ξεπερνά τα 400 ευρώ. Όλοι πρέπει να βοηθήσουμε γιατί το νοσοκομειακό είναι το πιο σημαντικό για όλους. Εγώ απελπιζόμουνα. Απελπίζομαι. Ένα ολόκληρο κράτος να έχει δύο σαράβαλα, να μας σκοτώνει στα χιόνια; Εγώ πήγα στο νοσοκομείο και τους είπα πως θέλω να πάρω ένα ασθενοφόρο και με βοήθησαν εκεί. Το πήρα για να είναι εδώ στο Μεσολόγγι».

Η συνταξιούχος Αθηνά Παπαχρήστου είναι μια ταπεινή αγρότισσα, που ζει στο Μεσολόγγι. Έκανε δώρο στο ΕΚΑΒ Μεσολογγίου ένα υπερσύγχρονο ασθενοφόρο, υπό τον όρο να παραμένει στην περιοχή, καλύπτοντας αποκλειστικά τις ανάγκες του νοσοκομείου Μεσολογγίου. «Και να χτυπά την σειρήνα κάθε φορά που θα περνά έξω από το σπίτι μου» προσθέτει η ίδια χαριτολογώντας. Η κα. Παπαχρήστου μάζεψε τις οικονομίες της, πούλησε κι ένα χωράφι και με τα χρήματα έκανε τη δωρεά.

Όταν έγινε γνωστή η είδηση, ο πρωθυπουργός και άλλοι πολιτικοί αρχηγοί τηλεφώνησαν στην κα. Παπαχρήστου. Μάλιστα ο Κυριάκος Μητσοτάκης φέρεται να της υποσχέθηκε όταν βρεθεί στο Μεσολόγγι να την επισκεφτεί. Δεν έγινε γνωστό εάν της ζήτησαν συγνώμη, εκ μέρους της κυβέρνησης και συνολικότερα της πολιτείας, που τον 21ο αιώνα δεν διασφαλίζει τα αυτονόητα για τους πολίτες σε όλη την επικράτεια. Η πανδημία θα μπορούσε να εξελιχθεί σε καταλύτη για την ενίσχυση του συστήματος Υγείας αλλά τελικά απλώς ανέδειξε τα τεράστια κενά του.

Όχι ότι αυτό είναι κάτι καινούριο. Σε όλη του την ιστορική διαδρομή, το σύγχρονο ελληνικό κράτος δεν προσφέρει στους πολίτες βασικά αγαθά, που καταλήγουν να… επαφίονται στον πατριωτισμό ευεργετών. Άλλωστε και η ίδια η του κράτους και η Ελληνική Επανάσταση, από τους ευεργέτες ξεκίνησε. Κορυφαίοι επιχειρηματίες από τις παροικίες ανά την Ευρώπη μετέφεραν τις ιδέες του Διαφωτισμού και χρηματοδότησαν τον αγώνα. Φαινόμενο ιστορικό, ο ευεργετισμός σήμερα συνεχίζει να υφίσταται κυρίως με τη μορφή του ιδρυματικού ευεργετισμού.

Την «προσωπική διαδρομή των ευεργετών, με όρους ατομικής εποποιίας και ευποιίας στην υπηρεσία του κοινού αγαθού» αφηγείται η Ματούλα Τομαρά – Σιδέρη στο βιβλίο της «Ευεργετισμός και νεοελληνική πραγματικότητα». Ιστορία, ιδεολογία, λειτουργίες, προσωπικοί και κοινωνικοί μηχανισμοί της ευεργετικής πρακτικής αναλύονται διεξοδικά στο πλαίσιο της θεωρίας ότι οι ευεργέτες αντιπροσωπεύουν οργανικούς διανοούμενους της αστικής τάξης, τόσο κατά την εποχή της ιστορικής ανόδου της όσο και στη σημερινή εποχή της παγκόσμιας ηγεμονίας της.